Weissenbruch, Jan

De in 1822 geboren Haagse schilder Johannes (“Jan”) Weissenbruch was afkomstig uit een gezin van zes kinderen. Hij was een neef van de twee jaar jongere Haagse School schilder Jan Hendrik Weissenbruch. Reeds op jeugdige leeftijd vielen de tekentalenten van Jan Weissenbruch op. In 1839 werd hij als leerling ingeschreven aan de Haagse Akademie voor Beeldende Kunsten, alwaar hij les kreeg van onder andere Antonie Waldorp en Salomon Verveer. Hij voltooide zijn studie aan Akademie in 1847.

Weissenbruch ontwikkelde zich met name als een schilder van stadsgezichten, in eerste instantie vooral in Den Haag en omgeving. Later vereeuwigde hij ook dorpen en stadjes langs de Lek, de Rijn en de Hollandse IJssel. Om inspiratie op te doen voor zijn schilderijen bereisde hij onder andere samen met Johannes Bosboom een groot deel van Nederland en België. Hij bestudeerde het werk van de oude meesters intens om zijn kundigheid te vergroten. Zijn realistisch geschilderde, maar niet altijd exact topografische stadsgezichten kenmerken zich door een strakke compositie, grote nauwgezetheid en heldere, natuurlijke kleuren. Met name zijn stadsgezichten met zonlichteffect zijn zeer gezocht.

Jan Weissenbruch ontwikkelde zich tot een van de beste stadsgezichtenschilders van zijn tijd. Hij werd in de jaren vijftig en zestig van de 19e eeuw de belangrijkste exponent van het realisme in de Nederlandse schilderkunst. Verwante geesten waren onder andere Jan Willem van Borselen, Johannes Josephus Destree, Willem Anthonie van Deventer en Jacob Jan van der Maaten.

 

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten