Sande Bakhuyzen, Gerardine van de

Gerardine (of Gerardina) van de Sande Bakhuyzen behoort tot de meest vooraanstaande bloemenschilders uit de 19e eeuw.  Al op jonge leeftijd blijkt ze het artistieke talent van haar vader Hendrik van de Sande Bakhuyzen (1795 – 1860) te hebben geërfd. Deze geniet een grote reputatie als veeschilder. Samen met haar oudere broer Julius (1835-1925), die zij in talent ruimschoots voorbijstreeft, krijgt ze lessen in zijn atelier. Gerardine specialiseert zich in het schilderen van stillevens, het enige genre dat voor een dame als passend wordt beschouwd.

Zij blijkt baanbrekend te zijn op het artistieke vlak. Ze is een van de eerste schilders die breekt met de tradities van het klassieke stilleven. Hoewel haar vroege werk met weelderige maar vooral sterk gearrangeerde bloemenstukken hier nog duidelijk op is geïnspireerd, zoekt ze later naar een wat meer ongedwongen compositie. Wél moet worden gezegd dat ook deze klassieke voorstellingen al blijk geven van een groot schilderstalent.

Gaandeweg maakt de klassieke vaas echter plaats voor een marmeren plint en later plaatst Gerardine haar bloemen zelfs op een gewone bosgrond. Haar penseelvoering wordt losser, meer gedurfd, zelfs impressionistisch van karakter. Haar olieverfschilderijen vallen op door hun prachtige lichtval en harmonieuze kleurgebruik. Hiermee bewijst Gerardine alle aspecten van de schilderkunst te beheersen en tevens te kunnen vernieuwen.

Vrouwelijke schilders hebben het in de 19e eeuw echter niet makkelijk. Ze hebben minder vrijheden dan hun mannelijke collega’s en krijgen minder aandacht van critici. Gerardine heeft echter het geluk uit een ruimdenkend gezin te komen. Ze onderscheidt zich van haar andere vrouwelijke collega’s door haar professionaliteit. Zo neemt ze actief deel aan het Nederlandse kunstenaarsleven. In 1861 krijgt zij een erelidmaatschap van de Koninklijke Academie in Amsterdam, in 1876 is ze medeoprichter van de Hollandsche Teekenmaatschappij en in 1879 sluit ze zich aan bij het kunstenaarsgenootschap Arti et Amicitiae. Daarnaast neemt ze regelmatig deel aan tentoonstellingen voor Levende Meesters en wint ze diverse prijzen. Op het toppunt van haar roem ontvangt het veel geld voor haar schilderijen. Ze onderhandelt zelfstandig met haar opdrachtgevers, wat voor die tijd zeer ongebruikelijk is. Desalniettemin wordt Gerardine van de Sande Bakhuyzen zeer gerespecteerd door haar mannelijke collega’s. Dit blijkt ook uit het feit dat grote namen als Jozef Israels en Hendrik Willem Mesdag spreken op haar begrafenis.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten