Oepts, Wim

Begin jaren twintig van de vorige eeuw begon Wim Oepts met ‘vrij tekenen’ en grafisch werk als hout- en linosneden. Via een gemeenschappelijke kennis kwam hij in 1924 in contact met kunstenares Charley Toorop (1891-1955). Zij zag het talent van de jonge kunstenaar en maakte van hem haar nieuwe protegé. Hierop nam Oepts het radicale besluit om zijn baan als technisch tekenaar bij een metaalbedrijf op te zeggen en zich geheel aan de beeldende kunsten te wijden. Charley Toorop was destijds een van de meest invloedrijke figuren van de Nederlandse kunstwereld. Zij had een omvangrijk netwerk opgebouwd van vooruitstrevende kunstenaars en critici. Toorop stimuleerde Oepts om deel te nemen aan groepsexposities en daarnaast ook om te gaan schilderen. Prof. J.Q. van Regteren Altena, (1899-1980), directeur van het Prentenkabinet van het Rijksmuseum, zorgde er in 1930 voor dat Oepts een studiebeurs kreeg om avondlessen aan de Amsterdamse academie te volgen.

In 1932 voelde Oepts een sterke drang om zich aan de invloed van Toorop te ontworstelen en naar Parijs te gaan, dat gold als het centrum voor de moderne kunst. Daar kwam hij in aanraking met de post-impressionistische werken van Pierre Bonnard (1867-1947) en de fauvistische schilderijen van André Derain (1880-1954), Emile Othon Friesz (1879-1949) en Maurice De Vlaminck (1876-1958). Deze werken kenmerkten zich door lichte kleuren, sterke kleurcontrasten en vereenvoudiging van vorm. Zij waren heel anders dan de sobere en donkere stadsbeelden van Amsterdam, die Oepts voorheen had gemaakt. Ook werd hij overweldigd door het lichtere, kleurrijke Zuid-Franse landschap. In die periode reisde Oepts vaak heen en weer tussen Amsterdam en Parijs.

In Parijs kreeg hij aan de Academie les van Othon Friesz. In de zomer werkte hij veel aan de Franse kust, in de omgeving van Saint-Tropez, het vissersdorp Collioure en in de Provence. Na de Tweede Wereldoorlog trok hij zich meer en meer terug uit de kunstenaarswereld. Oepts stortte zich op het schilderen van landschappen haven- en dorpsgezichten in zonovergoten kleuren. Zijn toets werd losser en hij abstraheerde meer. Vaak bestonden zijn composities uit sterk afgebakende kleurvlakken in contrasterende kleuren. Door laag over laag te werken, kregen zijn schilderijen bovendien een grotere kleurintensiteit. Het resulteerde in een geheel eigen stijl, waarin zijn grafisch talent duidelijk te herkennen is. Oepts’ schilderijen waren en zijn nog altijd zeer gewaardeerd onder Nederlandse kunstverzamelaars. In 2011 organiseerde de Kunsthal in Rotterdam een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk.

Geen schilderijen gevonden die aan uw zoekcriteria voldoen.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten