Médard Verburgh | La cueillette

Verburgh, M. | La cueillette

Médard Verburgh

Roeselare (B) 1886 – 1957 Ukkel (B)


La cueillette

Doek  50 x 58 cm

Gesigneerd linksonder
Te dateren 1916

Herkomst
Particuliere collectie, Frankrijk

Tentoonstellingen
Parijs, Galerie de l’Institut, Neo-Impressionistes étrangers et influences néo-impressionistes, 1963 (afb.)

Literatuur
[Académie royale de Belgique], Biographie Nationale, Parijs 1977-1978, XL, pp. 814-820
S. Goyens de Heusch, Médard Verburgh 1886-1957, Tielt 1994, p. 268, cat.nr. 107, als ‘La cueillette, 1916′ (met foutieve afmetingen)


.

Het schilderij La cueillette (De oogst) werd door Médard Verburgh geschilderd in 1916 en is kenmerkend voor de fauvistische periode van de schilder, die tot ongeveer 1920 aanhield. In deze periode was het culturele leven in Brussel grotendeels stil komen te liggen door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Verburgh kwam nog altijd veel over de vloer bij Auguste Oleffe, die in Oudergem een huis met een mooie tuin had, waar de Brabantse Fauvisten elkaar konden ontmoetten en waar ze konden schilderen. Het is niet ondenkbaar dat de La cueillette in deze omgeving is geschilderd. Het werk stelt twee figuren voor die bezig zijn met het plukken van appels. Centraal in de compositie staat een man onder een grote boom op een ladder , terwijl aan zijn voeten een vrouw op een wit kleed bezig is om het fruit in een mand te doen. Het werk is omgebouwd in brede, mozaïk-achtige kleurvlekken (tachisme genoemd) die typerend zijn voor het fauvisme. Deze kleurvlekken geven de objecten en figuren niet alleen hun plastische vorm, maar zorgen tegelijkertijd voor een sensatie van licht en kleur. Juist door vormen en lijnen te versimpelen en te vereenvoudigen krijgen licht en kleur, die de essentie vormen van het fauvisme, meer uitdrukkingskracht. De Brabantse Fauvisten probeerden net als de Franse Fauvisten hun persoonlijke gevoelens uit te drukken in hun schilderijen. De grote Belgische Fauvist Rik Wouters zou dit uitdrukken als: “Er komen met de meest eenvoudige middelen, veel zeggen met weinig en de indruk geven van volledig te zijn”. Anders dan de Franse Fauvisten gebruikte de Belgen over het algemeen minder harde kleurcontrasten en vormden hun composities vaker een harmonisch geheel. Verburgh ging overigens niet over tot zulk een radicaal fauvisme als Wouters of Ferdinand Schirren. Hij liet de perspectivische ruimte nooit volledig los maar verkende wel alle chromatische mogelijkheden: nu eens gebruikte hij subtiele schakeringen, dan weer gewaagde kleurtoetsen met een sterke kleurintensiteit. Ook wisselde hij koude en warme tinten met elkaar af. Juist deze afwisseling hiervan wist hij een sterke eenheid in zijn composities te leggen. Ook durfde hij op sommige plaatsen zijn doek bewust onbeschilderd te laten. Het resulteerde in een zindering van licht en kleur.

 

Meer informatie over de schilder Médard Verburgh
Categorie:

Extra informatie

Materiaal/Material

Olieverf

Onderwerp/Subject

Figuur, Interieur/genre, Landschap

Stroming/Movement

Klassiek-modernen

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten